{"id":215,"date":"2019-10-12T19:12:35","date_gmt":"2019-10-12T17:12:35","guid":{"rendered":"http:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2019-2020\/?p=215"},"modified":"2019-10-12T20:14:19","modified_gmt":"2019-10-12T18:14:19","slug":"column-ik-reis-alleen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2019-2020\/2019\/10\/12\/column-ik-reis-alleen\/","title":{"rendered":"Column: Ik reis alleen"},"content":{"rendered":"\n

Het gebeurde per ongeluk. Echt. Niet de bedoeling.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Ik keek uit verveling naar treintickets naar Engeland. Beetje\nscrollen. Toen had ik een opeens een retourtje gekocht. Voor een persoon die al\njaren last heeft van heimwee en vroeger zelfs niet bij haar oma kon slapen die\ntien minuten verderop woonde, had ik misschien beter na moeten denken. Of\ntenminste moeten denken- what the fuck did you just do?<\/p>\n\n\n\n

Nee, de paniek kwam later. In een waas pakte ik mijn koffer in,\nliep ik naar het station waar mijn familie op me wachtte. Oma had besloten dat\nik zonder haar hulp zou verhongeren. De halve inhoud van haar koelkast gaf ze\nme mee.<\/p>\n\n\n\n

Na een lange reis en bijzondere ervaringen bij de douane (iemand had lachgaspatronen mee), eindigde ik op station London st. Pancras. Ik kon niets vinden, het was elf uur \u2019s avonds en ik was er klaar mee. Ik wist dat als ik nu naar huis zou willen, dat het mij een hele dag zou kosten. Ik wilde eigenlijk gewoon op de grond gaan zitten en huilen. (Wie zei in zichzelf: \u2018herkenbaar\u2019?) Op zulke zware momenten gebeurt er vaak iets dat het weer wat zachter maakt. Ook toen. Een man ging midden in de hal achter een zwarte piano zitten, begon te spelen, en nam het hele station mee in zijn melodie.<\/p>\n\n\n\n

De paniek was echter nog niet over: ik moest nog met de bus naar\nmijn airbnb. En, guess what: geen bus. Stond ik daar met mijn zware koffer. Een\ntelefoon die bijna leeg was. En shit, wat was ik moe. De taxi\u2019s namen geen\nbankpas aan, Uber werkte ook niet.<\/p>\n\n\n\n

Het werd later en later, en met mijn laatste beetje batterij belde ik papa. Terwijl hij begon aan de zin \u2018\u2019Je moet met bus\u2026\u2019\u2019 zag ik de desbetreffende bus langsrijden. En dan, mensen, gaat het echt niet zoals in de films. Dat clich\u00e9-gedoe over dingen die plots in slow-motion gaan: niet waar. Nee, misschien was het een sc\u00e8ne uit \u2018Bridget Jones\u2019 of \u2018Dumb and dumber.\u2019<\/p>\n\n\n\n

Ik rende met mijn zware koffer de drukke weg over, je kunt het\nwellicht ook strompelen noemen, en haalde hem net. Niets slow-motion. Eerder\nversnelling honderd. Net gered.<\/p>\n\n\n\n

En dus reed ik in een rode dubbeldekker \u2019s avonds door de straten\nvan Brighton de kenmerkende steile straten op en af. De stad heeft een soort\nSherlock Holmes-sfeer. Geen witte straatverlichting, maar goud. Kleine en\nminder moderne huisjes. Ik keek mijn ogen uit: vrijwel elk huisje had wel een\nbijzondere kleur. Van neon kleuren naar zachte pastelkleuren. Mensen liepen\nvrolijk over straat, op weg naar de clubs. De stad leefde.<\/p>\n\n\n\n

Nu kan je denken: wat was hier dan leuk aan? Had je dit niet liever samen met iemand gedaan? Het antwoord is: misschien. Ik twijfelde vaak aan wat ik deed of dacht, vertrouwde niet meer op mezelf. Door volledig op mezelf aangewezen te zijn, leerde ik dit opnieuw. Ik k\u00e1n het verdorie wel! Toen ik eenmaal was aangekomen bij de Airbnb had ik even zo\u2019n momentje: ik opende de gordijnen in mijn kamer en zag heel Brighton verlicht. Bedacht dat weinig mensen in mijn reis, en daarbij in mij, hadden geloofd.<\/p>\n\n\n\n

Ik ook niet. Maar ik was er, had het gedaan, had het beleefd. Ik\nhad doorgezet, gedaan wat ik zelf wou doen.<\/p>\n\n\n\n

En dat, mensen, is het beste gevoel dat er is.<\/p>\n\n\n\n

Auteur: Fay Staring<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Het gebeurde per ongeluk. Echt. Niet de bedoeling. Ik keek uit verveling naar treintickets naar Engeland. Beetje scrollen. Toen had ik een opeens een retourtje gekocht. Voor een persoon die al jaren last heeft van heimwee en vroeger zelfs niet bij haar oma kon slapen die tien minuten verderop woonde, had ik misschien beter na […]<\/p>\n","protected":false},"author":25,"featured_media":223,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[24,31],"tags":[30,29],"latitude":"","longitude":"","geo_address":"","geo_public":"public","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2019-2020\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/215"}],"collection":[{"href":"https:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2019-2020\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2019-2020\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2019-2020\/wp-json\/wp\/v2\/users\/25"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2019-2020\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=215"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2019-2020\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/215\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2019-2020\/wp-json\/wp\/v2\/media\/223"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2019-2020\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=215"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2019-2020\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=215"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2019-2020\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=215"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}