{"id":997,"date":"2025-03-27T09:19:38","date_gmt":"2025-03-27T08:19:38","guid":{"rendered":"https:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2025\/?p=997"},"modified":"2025-03-29T19:46:54","modified_gmt":"2025-03-29T18:46:54","slug":"het-leven-tussen-wal-en-schip-wie-ben-je-eigenlijk-als-kind-van-migranten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2025\/interviews\/het-leven-tussen-wal-en-schip-wie-ben-je-eigenlijk-als-kind-van-migranten\/","title":{"rendered":"Het leven tussen wal en schip: wie ben je eigenlijk als kind van migranten?"},"content":{"rendered":"\n

Zwevend tussen twee culturen zonder echt ergens thuis te horen \u2013 zo voelt het voor Anna Olteanu (25). Met ouders die in de jaren tachtig uit Roemeni\u00eb vluchtten, groeide ze op in Leeuwarden, maar de vraag \u201eWie ben ik eigenlijk?\u201d blijft haar achtervolgen. Een gesprek over identiteit, familie en het vinden van je eigen plek in de wereld.<\/em> <\/p>\n\n\n\n

Anderhalf uur later dan gepland zit Anna tegenover me met een vers gemaakte cocktail in haar handen. \u201eEven wat goeie moed indrinken, want ik wil niet huilen,\u201d zegt ze lachend terwijl ze in \u00e9\u00e9n slok het halve glas naar binnen werkt. Anna is een aanwezige jonge vrouw, praat graag, lacht alsof iedereen het mag horen maar haar donkere haar en bruine ogen verraden iets. Geboren en getogen in Leeuwarden, maar met haar wortels diep in Roemeni\u00eb, balanceert ze al haar hele leven tussen twee identiteiten. \u201eIk ben niet echt Nederlands, maar ik ben ook niet echt Roemeens. Dus wat ben ik dan?\u201d vraagt ze zichzelf hardop af.  <\/p>\n\n\n\n

Haar ouders vluchtten in 1986 uit Turnu Severin, Roemeni\u00eb, toen het land werd bestuurd door dictator Nicolae Ceau\u0219escu. De omstandigheden waren zwaar, de toekomst onzeker. \u201eHet was een heel moeilijk proces,\u201d vertelt Anna. \u201eMijn ouders zijn expres jong getrouwd omdat ze dan meer kansen zouden hebben als politieke vluchtelingen. Ze gingen eerst naar Joegoslavi\u00eb, maar daar moesten ze twee nachten in de cel. Mijn moeder was toen zwanger van mijn broer. Ze heeft het er nog wel eens over dat ze nog nooit zo hard gejankt had in haar leven als toen.\u201d  <\/p>\n\n\n\n

Uiteindelijk nodigde Nederland hen uit om hier een nieuw leven op te bouwen. Anna\u2019s ouders waren vooruitstrevend, niet zo conservatief als sommige van hun landgenoten. \u201eAnders waren ze ook niet gevlucht, denk ik,\u201d zegt Anna. \u201eMaar hun opvoeding schijnt soms nog wel door.\u201d  <\/p>\n\n\n\n

Identiteit <\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Het gevoel nergens echt bij te horen is iets waar Anna haar hele leven mee worstelt. \u201eMijn hele familie woont in Roemeni\u00eb. Dat maakt het lastig om echt een community-gevoel te hebben. Als kind ging ik vaak op bezoek, maar nu niet meer zo veel. Ik spreek de taal ook niet goed genoeg om \u00e9cht diepe gesprekken te voeren,\u201d zegt ze.  <\/p>\n\n\n\n

Toch voelt die grote afstand soms als een bewuste keuze. \u201eIk ben een beetje bang voor mijn Roemeense kant,\u201d geeft ze eerlijk toe. \u201eAls ik me er helemaal in onderdompel, kom ik misschien dingen tegen die ik eigenlijk heel erg heb gemist zoals een hechte familie of mijn leven als ik wel was gebleven. Dat idee maakt me onrustig, dus houd ik het liever op afstand.\u201d   <\/p>\n\n\n\n

Daarnaast is er ook de angst om haar familie teleur te stellen. \u201eAls al mijn familie naar Nederland was gekomen, zou ik het minder erg vinden om naar Roemeni\u00eb te gaan. Maar nu… als ik daar ben, verwachten ze iets van mij. Dan ben ik bang dat ze denken dat ik stom ben omdat ik niet eens normaal Roemeens kan.\u201d  <\/p>\n\n\n\n

Anna zou van zichzelf zeggen dat ze Nederlands is, maar dat ligt ingewikkeld. \u201eMensen zien me niet direct als \u2018anders\u2019. Ik heb nooit echt heftige discriminatie ervaren, maar ik herinner me nog een moment uit mijn jeugd. Ik stond met mijn moeder bij een parkeermeter en iemand riep: \u2018Ga jezelf lekker opblazen, vieze Turk!\u2019\u201d Ze lacht hardop terwijl ze het vertelt. \u201eHet voelde niet eens heel intimiderend, maar dat was wel de eerste keer dat ik doorhad dat sommige mensen mij blijkbaar niet altijd als Nederlander zien.\u201d  <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Verandering  <\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Anna had graag meer mensen om zich heen gehad die haar situatie begrepen. \u201eIk kan me wel voorstellen dat als ik meer mensen om me heen had die ook eerste generatie immigranten waren, dat ik daar veel aan had gehad. Dat is toch ook weer een soort identiteit.\u201d  <\/p>\n\n\n\n

In Leeuwarden is het ook lastiger om een community te vinden. \u201eIk heb \u00e9\u00e9n vriendin waarvan haar ouders gevlucht zijn uit Bosni\u00eb. Haar situatie lijkt ergens wel een beetje op die van mij. Met haar praat ik er wel veel over, bij haar voelt het altijd wel heel vertrouwd!\u201d\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n\n

Toch ziet Anna zichzelf niet als slachtoffer van haar achtergrond, maar als iemand die verandering teweegbrengt. \u201eMijn ouders zijn in de loop der jaren echt wel verkaast, zelfs onze achternaam spreken ze inmiddels op z\u2019n Nederlands uit,\u201d vertelt ze. \u201eToen ik vertelde dat ik queer was, vond mijn moeder dat in het begin niet heel chill. Maar nu maken we er gewoon grapjes over. Alleen haar familie in Roemeni\u00eb vertelt ze het bewust niet, omdat ze denkt dat het daar alleen maar voor negativiteit gaat zorgen. Als ik in Roemeni\u00eb had gewoond, was ik daardoor sowieso wel eerder in mijn graf beland,\u201d zegt ze lachend terwijl de teleurstelling wel hoorbaar is in haar stem.  <\/p>\n\n\n\n

Nu ze ouder wordt, denkt Anna meer na over hoe ze haar Roemeense cultuur w\u00e9l kan omarmen. Vooral als ze later kinderen krijgt. \u2018\u2019Ik zou het best erg vinden om mijn Roemeense cultuur niet door te geven aan mijn kinderen,\u201d zegt ze. \u201eMaar ik zou het ook heel lastig vinden om mezelf te moeten forceren om er dieper in te duiken.\u201d  <\/p>\n\n\n\n

Roemeense media volgt ze nauwelijks. \u201eRoemeense cultuur is voor mij vooral kerst en Jezus,\u201d lacht ze. \u201eMijn ouders hechten ook niet veel aan Roemeense media. Maar dat kwam denk ik ook doordat alles vroeger heel erg werd gecensureerd. Ik kan me voorstellen dat je dan denkt: jezus, flikker lekker op met je boeken en je films als het allemaal volgens de regels van het communisme moet.\u201d  <\/p>\n\n\n\n

Waar ze vroeger dacht te moeten kiezen tussen twee identiteiten, ziet Anna nu steeds meer in dat juist een kracht is. \u201eMisschien ben ik niet volledig Nederlands of volledig Roemeens, ik ben gewoon een beetje van beide.\u2019\u2019 <\/p>\n\n\n\n

En met die insteek is Anna een perfect rolmodel voor in ons huidige, steeds meer polariserende samenleving. <\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zwevend tussen twee culturen zonder echt ergens thuis te horen \u2013 zo voelt het voor Anna Olteanu (25). Met ouders die in de jaren tachtig uit Roemeni\u00eb vluchtten, groeide ze op in Leeuwarden, maar de vraag \u201eWie ben ik eigenlijk?\u201d blijft haar achtervolgen. Een gesprek over identiteit, familie en het vinden van je eigen plek in de wereld.  Anderhalf uur later dan gepland zit Anna tegenover me met een vers gemaakte cocktail in haar handen. \u201eEven wat goeie moed indrinken, want ik wil niet huilen,\u201d zegt ze lachend terwijl ze in \u00e9\u00e9n slok het halve glas naar binnen werkt. Anna is<\/p>\n","protected":false},"author":25,"featured_media":998,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[21,23],"tags":[],"class_list":["post-997","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-interviews","category-media-samenleving"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2025\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/997","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2025\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2025\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2025\/wp-json\/wp\/v2\/users\/25"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2025\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=997"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2025\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/997\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1062,"href":"https:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2025\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/997\/revisions\/1062"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2025\/wp-json\/wp\/v2\/media\/998"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2025\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=997"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2025\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=997"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/uitdewerkplaats.nl\/2025\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=997"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}