Artikelen | Kunst & cultuur

Nostalgische popmuziek

Na een reeks experimentele projecten lijkt Jett Rebel zich weer te richten op het maken van nostalgische popmuziek. Op de albumhoes ligt hij naakt tegen een satijnen achtergrond -- een onmiskenbare ode aan Lovesexy van Prince. Het blijft niet bij visuele inspiratie, want Jett Rebel weet funk en rock stijlvol te combineren om 10 ijzersterke popnummers te maken.

Minimalistisch

Op wordt er veel gebruik gemaakt van retrosynthesizers, een Linndrum en virtuoos gitaarspel. Deze minimalistische samenstelling was al te horen op zijn single Good Boy. De plaat staat nog steeds vol met weergaloze solo's en meerstemmige harmonieën, maar dit gaat zelden meer ten koste van het nummer. Er klinkt nu meer plezier dan bewijsdrang, en dat maakt het helemaal niet erg dat Jett Rebel nog geen vaste plek heeft in de hitparade.

In een dubbele onthulling laat Jett Rebel weten dat zijn zevende album ‘7’ uitkomt op 28 september. Op Instagram deelde de multi-instrumentalist alvast een foto van de albumhoes, waarop hij volledig naakt is te zien op roze satijn.

Genre-overstijgend

Eerder uitgebrachte singles Amy, Good Boy en Perfect Lady beloven een upbeat funkrock geluid met sterke Prince-invloeden. Dit wijkt iets af van het Beatlesque album Super Pop, dat hij vorig jaar uitbracht. Jett Rebel noemt het album zelf genre-overstijgend. “Dit is het beste album dat ik kan maken, op de meest catchy manier die ik zelf maar kan verdragen.”

Pre-order

Het album is als pre-order beschikbaar op Bol.com, waarbij vinyl-liefhebbers de plaat ontvangen in een willekeurige regenboogkleur. Dit najaar gaat Jett Rebel op clubtoer door Nederland en Duitsland. Tevens staat de popster binnenkort op Pinkpop. Voor de tijden en de rest van het programma kun je kijken op https://www.pinkpop.nl/2019/en/programme/jett-rebel/.

Recensie

Heb je mijn flashrecensie al gelezen over 7? Deze kun je hier teruglezen.

De rust
Het is vijf uur ‘s ochtends als we met de reisgroep een zandduin oplopen. De zon is nog niet opgekomen en de koude wind waait voelbaar om me heen. Het is geen gemakkelijke toch; steil omhoog lopen, terwijl je met elke stap weer een halve stap naar beneden valt. Om me heen zie ik niks anders dan zandduinen. Het is leeg, zanderig en rustig. ‘Dit is Namibië’, bedenk ik bij mezelf. Een land dat meer dan negentien keer groter is dan Nederland, met maar tweeënhalf miljoen inwoners. Die rust is te merken aan alles. Het uren rijden door het unieke landschap waarbij het enige leven je ziet, lopend wild is langs de zijkant van de weg.

Reisleider Geoffrey
Reisleider Geoffrey reist al bijna twee jaar door dit gebied. Het veranderende landschap trekt hem het meest: ‘Elke dag zie je iets anders. Ik zou dezelfde tour drie of zelfs tien keer kunnen doen, maar elke keer is het weer anders’, vertelt de reisleider. Dat het zo afwisselend is, maakt het voor hem nog steeds aantrekkelijk om dit werk te doen. Waar hij ook heen gaat, zijn liefde voor het Zuid-Afrika zal hij altijd houden. Dit is dan ook de reden dat hij niet in het buitenland zou willen wonen: ‘ik zou wel in andere landen ervaring willen opdoen,
maar ik houd gewoon van Zuid-Afrika. Ik zal hier altijd terug komen. Ik ben daar geboren en ik ben daar opgegroeid. Het zal altijd mijn land blijven,’ aldus Geoffrey.

Stijgende lijn
Sinds 2006 is er bijna elk jaar een groeiende lijn te zien in Zuid-Afrika. In 2022 is er zelfs een verdubbeling van het aantal toeristen vergeleken met 2006. Het diverse landschap, de multiculturele samenleving en de rijke geschiedenis is blijkbaar voor veel mensen de reden om dit unieke land te bezoeken. Ook Namibië wordt steeds populairder bezocht. In 2017 had het land 1.6 miljoen toeristen, bijna de helft van het aantal inwoners dat het land bezit.

Nooit meer terug
Ik zit op de terugweg naast een vrouw van rond de vijftig. Toen ze twintig was, ging ze emigreren naar Namibië. Nu gaat ze terug naar haar moeder in Nederland, omdat ze ziek is: ‘Alles in Nederland is goed geregeld, maar de rust in Namibië kun je nergens anders vinden’.

 

Zandduin oplopen
Ik voel een koude wind langs de pijpen van mijn broek. Het is vijf uur ‘s ochtends en de zon is nog niet opkomen. Gelukkig maar, want daar kom ik voor. Ik loop een zandduin op, midden in de woestijn van Namibië. Het is zwaar. Met elke stap die je naar boven probeert te zetten, valt er een lading zand in je schoenen, die je met de volgende stap omhoog ook weer mee moet trekken. Dat is dan ook de reden dat ik mijn witte Nikes vasthoud in mijn handen en op blote voeten met de klim doorga, maar ik moet snel zijn, omdat ik de zonsopgang vanaf de bovenkant wil zien.

Ervaringen van de reisleider
De reis van Kaapstad naar Botswana is de favoriete tocht van reisleider Geoffrey. Met zijn tweeëntwintig jaar werkt hij al bijna twee jaar bij Nomad, een van de grootste overland tour bedrijven van Zuid-Afrika. Waarom dit zijn favoriete reis is? ‘Elke dag verandert het landschap’ vertelt hij in een hobbelende bus, wat ons vervoer is. Toch is het vooral de groep die het voor hem zo bijzonder maakt, omdat de reizigers altijd verschillend zijn: ‘elke tour is uniek op zijn eigen manier. Je kan een tour tien keer opnieuw doen, maar het zal nooit hetzelfde zijn’.

Ochtenden met prachtig uitzicht
Met mijn bakje yoghurt sta ik in de semi-woestijn, dus wel veel zand, maar af en toe ook begroeiing. We zijn ondertussen weer doorgereisd en dit is onze laatste dag voordat we weer de ‘bewoonde wereld’ ingaan. Ik heb hetzelfde uitzicht als gisteravond, toen een groepje antilopen voor me stonden te drinken en de hemel was verblind met miljoenen sterren. Die lucht heeft nu plaats gemaakt voor een rode gloed, want achter de bergen komt de zon op. Met de opkomende zon is ook haar warmte ineens aanwezig. Ik ben met mijn mede-reizigers aan het praten als er van rechts een groepje zebra’s aan komt galopperen. Ik ben gelukkig, ik wil hier niet weg.

Perfecte baan
Reizen en geld verdienen; een betere baan bestond er niet voor Geoffrey. Dat is dan ook de reden dat hij, na het stoppen met zijn studie, ervoor heeft gekozen om een cursus te doen in ‘gidsen’. Het leukste vindt hij de groep, en daarmee vindt het ook het moeilijkst om gedag te zeggen, ‘In twintig dagen vorm je een familie. Je ziet elkaar achttien uur op een dag, dan is het gek om elkaar ineens nooit meer te zien,’. Ooit hoopt hij voor zichzelf te beginnen, dat is ook de reden dat hij, tijdens het reizen, bezig is met een studie marketing. Haast heeft hij niet. Het is echt een dagelijkse genieter en leeft met de dag mee.

Afscheid
Met tranen in mijn ogen neem ik afscheid van Asha. Ze is in de afgelopen 16 dagen een goede vriendin van me geworden, waarmee ik heb gedanst bij zonsopgang en gesprekken heb gevoerd in het bijzijn van olifanten. Ik kon met haar lachen en met haar huilen. Na elkaar elke dag gezien te hebben, zie ik haar misschien nooit meer. Ik heb veel van haar geleerd en de herinneringen die we samen hadden, zal ik nooit vergeten.

Over De Werkplaats

Welkom bij de Werkplaats, een innovatief project door studenten journalistiek van de Hogeschool Windesheim te Zwolle

Wij kleuren niet binnen de lijntjes, volgen geen traditioneel journalistiekonderwijs, maar bouwen vanaf dag één aan onze eigen carrière.

Zoeken

© 2018 - 2019 | De Werkplaats

Hogeschool Windesheim ~ 8017 CA Zwolle ~ 085 - 002 0149 ~ info@uitdewerkplaats.nl ~ NL 72 BUNQ 20 31 82 01 33

Disclaimer

Search